یادش بخیر... وقتی دلتنگ میشدم عشق تو را آواز می خواندم... میخندیدی و میگفتی تو هیچگاه آواز خوان خوبی نخواهی شد. دوست دارم فراموشت کنم مانده ام با گل های باغچه! یکی نام تو را دارد یکی بوی تورا دارد ویکی که نه نام تو را دارد نه بوی تورا... اما خارهایش را در دستانم دوست می دارم. گاهی وقتا که دلم برات تنگ میشه... چشمامو میبندمو تا نبودنت میشمارم راستی...؟چند تا آدم از من دوری؟؟؟؟ سخن از بودن نیست سخن از ماندن نیست سخن از عمق غم است و پریشانی یک دل که در اندوه

ربط خصوصیات اخلاقی زیبا به خویشتن دوستی در نثر هفتاد سالگی چارلی چاپلین از وقتی تصمیم گرفتم که عاشق خودم باشم، متوجه شدم هر وقت به واقعیت پشت کردم پای رنج و زجر به زندگی ام گشوده شد من به این رویکر در پذیرش حقیقت می گویم اصالت از وقتی تصمیم گرفتم عاشق خودم باشم، فهمیدم چقدر تحمیل خواسته هایم به یک نفر دیگر خصوصا وقتی که نه زمانش مناسبه و نه اون شخص پذیراشه می تواند آذار دهنده باشد حتی اگر این شخص خود من باشد، من امروز به این پذیرا بودن می گویم احترام از

ناکـرده فـــکر گـنج میسر نـمی شود مـزد آن گرفت جـان برادر که فـــکر کرد......